Okay, so it is not quite how Homer imagined it. He first wrote the Iliad and then the Odyssey. The Iliad, a series of disasters unleashed by the gods on man (Achilles) when all he is after is fame. The Odyssey, man (Odysseus) wandering the earth trying to find himself again. That is how Homer imagined it, but the NBE turns the two around.

In 2002, the NBE presented the world Premiere of Una Odissea, an epic work by Italian composer and harpsichordist Guido Morini with words by Neapolitan singer Marco Beasley. The huge success of Una Odissea, as a metaphor for the human condition, begged for a sequel. Una Iliade is that sequel, a brilliant series of catastrophic adventures. Man fighting against his surroundings, capable of sacrificing himself for love but also of a burning hatred that leads to the most horrific and dramatic of all confrontations: war.

Homerus had het anders bedacht: eerst maakte hij de Ilias en toen de Odyssee, de Ilias als een reeks van rampen die de goden over de mens (Achilles) uitstorten wanneer hij uit is op roem, de Odyssee als de omzwerving van de mens (Odysseus) in zijn zoektocht naar zichzelf. Het NBE doet het andersom. In 2002 bracht het NBE de première van Una Odissea, een avondvullende compositie van de Italiaanse componist en klavecinist Guido Morini op tekst van zanger Marco Beasley (Napels). Het enorme succes van Una Odissea als een metafoor voor de levensloop van de mens, smeekte om een vervolg. Dat is er nu, Una Iliade, een schitterende reeks van rampzalige avonturen. De mens in gevecht met zijn omgeving, in staat tot zowel zelfopofferende liefde als alles verzengende haat die leidt tot de afschrikwekkendste, meest dramatische aller confrontaties, oorlog.