Search:
November 23, 2009
Goodbye China, hello India!
De volgende dag hadden we nog even tijd om rustig aan te doen, alvorens naar het vliegveld te gaan. Jeroen, Jasper en Gulli besloten om het volgebouwde Hongkong Island vanaf het water te gaan bekijken. Onze vlucht naar New Delhi vertrok om 18.00u. Een vlucht van zes uur. Plaatselijke tijd van aankomst 21.30 uur. Inderdaad, vier en een half uur tijdverschil. Ik wist niet dat tijdsverschil in halve uren ook bestond! We werden door Anand Singh Bawa opgehaald van het vliegveld. Grappig, de kastenhierarchie begon hier al meteen: Anand (volgens mij uit een van de hoogste kasten, maar ik voel aan hem dat je daar vooral niet naar moet vragen) nodigde mij en Susanna uit om in zijn dikke Mercedes plaats te nemen, met privé chauffeur, James geheten. Gulli, Jeroen en Jasper moesten met een bus mee. James ging er met een noodgang vandoor, reed overal door rood en toeterde en flitste met zijn lichten dat het een lieve lust was. Later merkten we dat het verkeer in India echt een chaos is. Alles rijdt dwars door elkaar, toetert, haalt links en rechts in. Een fietser, voetganger of olifant gewoon op de snelweg, het gebeurt en kan allemaal zomaar. En toch zien we na een paar dagen, dat alles op deze manier zijn weg vindt en alles toch vrij 'smooth' lijkt te lopen. Grappig, weer de vergelijking met Nederland. Ik zie ineens de overdreven regelgeving en enorme intolerantie die wij hebben naar elkaar. Dit is toch wel wat anders.
De dag erop, vrijdag 20 november, speelden we bij de Nederlandse ambassadeur, dhr. Bob Hiensch. Die bleek in een gigantische villa te wonen. Het was de locatie waar in 1947 de onafhankelijkheid van India werd getekend, en daarmee Pakistan ontstond. Het leek zowat een kasteel met een prachtig park eromheen. Heel vreemd, in de wetenschap dat er letterlijk buiten de poort mensen op straat slapen. Het bleek een feest te zijn waarbij zo’n 160 gasten onder een enorme tent in de tuin (waar zo’n honderd mensen 3 dagen aan hadden gebouwd) op een concert werden ‘getracteerd’ en......een gigantisch buffet. Voor het podium stonden een aantal grote ronde tafels voor de gasten, met de klassieke fout dat de mensen in welke situatie dan ook met de rug naar je toe zitten, en dus minder aandacht hebben voor de muziek. Het was een bijzonder zware avond. Maar.....you have to pay your dues! Gelukkig konden we het goed plaatsen om zo veel makkelijker je gevoel bij de kern van de muziek te houden. Om externe situaties zoals deze buiten te sluiten, zodat je met je band eigenlijk in welke situatie dan ook een topavond kunt hebben!
Het Delhi Jazz Utsav (festival) vond de volgende avond plaats. Een avond met drie groepen op hetzelfde podium: een Amerikaans trio, een Noors quartet en wij. Dus moesten we in verband met de beperkte ombouwtijd concessies doen wat betreft onze podium-opstelling. We maakten voor het eerst kennis met het Indiase publiek. Een leuke goed gevulde zaal waar zo’n achthonderd man aanwezig waren. Erg grappige luidkeelse reacties op mijn aankondigingen en vrij directe enthousiaste reacties op onze muziek. We hebben de harten gestolen van de Dehlinaren en zij de onze! Het leven op tour is niet altijd feest, lobbytijd de volgende ochtend was om 4 uur. pffffffff! Dus nog even met de hele club snel wat eten en naar bed.
22 november 2009Op naar Mumbai. Hetzelfde festival vond dus in twee steden plaats, ook in Mumbai. New Delhi - Mumbai is zo’n drie uur vliegen. Rond 10.30 uur kwamen we in Mumbai aan. Na de serieuze hotel-check-in (alle koffers open en iedereen gefouilleerd alvorens het hotel te kunnen betreden, dit alles vanwege de bomaanslagen hier, precies een jaar geleden) nog even een uurtje om de stad in te gaan.
Het festival was behoorlijk gedupeerd omdat een dag van te voren ineens een invloedrijk persoon de ‘wijze’ beslissing had genomen dat het festival niet in het park kon plaatsvinden, waar het was gepland.Heel fustrerend, want er hingen zowel in Mumbai als in New Delhi enorme grote en mooie posters, door de hele stad en op het vliegveld.Gelukkig kon het festival toch plaatsvinden in de plaatstelijke club, The Blue Frog. Een behoorlijk hippe tent waar zo’n 400 man in konden. Het werd een logistiek drama, omdat er die avond vier groepen zouden spelen, plus nog de groep die al geprogrammeerd stond in The Blue Frog...De eerste persoon die ik tegenlwam bij het betreden van de club was een grote verassing: mijn grote vriend Scott Tinkler. Een waanzinnige trompettist uit Australië. Die woonde een tijdje in Nederland en ik ben geregeld met hem opgetrokken en een tourtje voor ons georganiseerd in het Nederlandse clubcircuit. De laatste keer dat ik hem zag was in New York, toen we daar vorig jaar waren uitgenodigd op het Festival Of New Trumpet Music (FONT) van Dave Douglas.De eigenaar van de Blue Frog kondigde ons aan met het verhaal dat hij de avond ervoor werd ge-sms’t vanuit New Delhi: “Eric Vloeimans is bringing the house down!!!”. Een goed begin!!! Het werd een te gek concert.
De dag erop, vrijdag 20 november, speelden we bij de Nederlandse ambassadeur, dhr. Bob Hiensch. Die bleek in een gigantische villa te wonen. Het was de locatie waar in 1947 de onafhankelijkheid van India werd getekend, en daarmee Pakistan ontstond. Het leek zowat een kasteel met een prachtig park eromheen. Heel vreemd, in de wetenschap dat er letterlijk buiten de poort mensen op straat slapen. Het bleek een feest te zijn waarbij zo’n 160 gasten onder een enorme tent in de tuin (waar zo’n honderd mensen 3 dagen aan hadden gebouwd) op een concert werden ‘getracteerd’ en......een gigantisch buffet. Voor het podium stonden een aantal grote ronde tafels voor de gasten, met de klassieke fout dat de mensen in welke situatie dan ook met de rug naar je toe zitten, en dus minder aandacht hebben voor de muziek. Het was een bijzonder zware avond. Maar.....you have to pay your dues! Gelukkig konden we het goed plaatsen om zo veel makkelijker je gevoel bij de kern van de muziek te houden. Om externe situaties zoals deze buiten te sluiten, zodat je met je band eigenlijk in welke situatie dan ook een topavond kunt hebben!
Het Delhi Jazz Utsav (festival) vond de volgende avond plaats. Een avond met drie groepen op hetzelfde podium: een Amerikaans trio, een Noors quartet en wij. Dus moesten we in verband met de beperkte ombouwtijd concessies doen wat betreft onze podium-opstelling. We maakten voor het eerst kennis met het Indiase publiek. Een leuke goed gevulde zaal waar zo’n achthonderd man aanwezig waren. Erg grappige luidkeelse reacties op mijn aankondigingen en vrij directe enthousiaste reacties op onze muziek. We hebben de harten gestolen van de Dehlinaren en zij de onze! Het leven op tour is niet altijd feest, lobbytijd de volgende ochtend was om 4 uur. pffffffff! Dus nog even met de hele club snel wat eten en naar bed.
22 november 2009Op naar Mumbai. Hetzelfde festival vond dus in twee steden plaats, ook in Mumbai. New Delhi - Mumbai is zo’n drie uur vliegen. Rond 10.30 uur kwamen we in Mumbai aan. Na de serieuze hotel-check-in (alle koffers open en iedereen gefouilleerd alvorens het hotel te kunnen betreden, dit alles vanwege de bomaanslagen hier, precies een jaar geleden) nog even een uurtje om de stad in te gaan.
Het festival was behoorlijk gedupeerd omdat een dag van te voren ineens een invloedrijk persoon de ‘wijze’ beslissing had genomen dat het festival niet in het park kon plaatsvinden, waar het was gepland.Heel fustrerend, want er hingen zowel in Mumbai als in New Delhi enorme grote en mooie posters, door de hele stad en op het vliegveld.Gelukkig kon het festival toch plaatsvinden in de plaatstelijke club, The Blue Frog. Een behoorlijk hippe tent waar zo’n 400 man in konden. Het werd een logistiek drama, omdat er die avond vier groepen zouden spelen, plus nog de groep die al geprogrammeerd stond in The Blue Frog...De eerste persoon die ik tegenlwam bij het betreden van de club was een grote verassing: mijn grote vriend Scott Tinkler. Een waanzinnige trompettist uit Australië. Die woonde een tijdje in Nederland en ik ben geregeld met hem opgetrokken en een tourtje voor ons georganiseerd in het Nederlandse clubcircuit. De laatste keer dat ik hem zag was in New York, toen we daar vorig jaar waren uitgenodigd op het Festival Of New Trumpet Music (FONT) van Dave Douglas.De eigenaar van de Blue Frog kondigde ons aan met het verhaal dat hij de avond ervoor werd ge-sms’t vanuit New Delhi: “Eric Vloeimans is bringing the house down!!!”. Een goed begin!!! Het werd een te gek concert.
BASKET
There are currently no items in your basket.
Click here to visit our shop section.
ALL ENTRIES
| 18/02/10 | 2nd Fugimundi adventure to North America and Canada |
| 19/02/10 | The Winterruption |
| 20/02/10 | Seattle |
| 21/02/10 | Oakland |
| 22/02/10 | Yoshi’s |
| 23/02/10 | Soquel |
| 24/02/10 | San Diego |
| 25/02/10 | San Diego |
| 26/02/10 | Detroit |
| 27/02/10 | Kerryown Concert House |
| 28/02/10 | Chicago |
| 01/03/10 | Iowa City |
| 02/03/10 | Atrium hospital |
| 03/03/10 | Drake University, Des Moines |
| 04/03/10 | Twins, Washington DC |
| 05/03/10 | Charlottesville |
| 06/03/10 | Montreal |
| 07/03/10 | Ottawa |
| 08/03/10 | Today we travel home |
| 09/03/10 | THANKS! |
DISCOGRAPHY
Heavensabove!
Live At Yoshi's
Hyper
NEWS
NEWSLETTER
Subscribe to our newsletter to receive up to date information.
TOURDATES
| 10-09: | Matangi Quartet | Eindhoven |
| Flux-s Festival | ||
| 10-09: | Ralph Rousseau | Edam |
| Speeltheater Holland | ||
| 10-09: | Yuri Honing Acoustic Quartet | tour Boliva, Argentina & Brazil |
| 10-09: | Jan Willem de Vriend | Enschede |
| Muziekcentrum Enschede | ||
| 11-09: | Matangi Quartet | Den Bosch |
| Muziekcentrum De Toonzaal | ||
| 11-09: | Yuri Honing Acoustic Quartet | tour Boliva, Argentina & Brazil |
| 11-09: | Pauline Oostenrijk | Eenigenburg |
| kerk | ||
| 11-09: | Pauline Oostenrijk | Eenigenburg |
| kerk | ||
| 12-09: | Matangi Quartet | Tilburg |
| Cenakel | ||
| 12-09: | Ralph Rousseau | Edam |
| Speeltheater Holland | ||
